LGBTEA party at The Grand

19 juni 2020, 13:06

Ook al is de Pride Amsterdam dit jaar afgelast Sofitel Legend The Grand Amsterdam trekt toch alles uit de kast! Drie Dolle Dwaze Dagen mag ik als Frau Antje van het Verkeerde Kantje de scepter zwaaien in de sfeerrijke Raadzaal. Begeleid door mijn klaviervirtuoos Kees van Zantwijk zal ik tijdens een delicieuze Afternoon Tea de gasten trakteren op oorstrelende luisterliedjes, smakelijke smartlappen en pittige protestsongs. Maar aangezien ik dol ben op improvisaties weet je eigenlijk nooit wat er gaat gebeuren… Homo, hetero, lesbisch, transgender of (b)i? Geniet van Dolly’s LGBTEA party!
– Het belooft een feest voor alle zintuigen te worden. Gaat dat zien, horen, ruiken en niet te vergeten proeven! De Afternoon Tea bestaat uit overheerlijke mini sandwiches, scones met clotted cream en een bonte selectie van heerlijke zoetigheden om je vingers bij af te likken. Dit alles onder het genot van een aantal passende theesoorten bij de verschillende gangen.
– Uiteraard is de zaal zodanig ingericht dat de coronamaatregelen kunnen worden gegarandeerd en dat de hygiëneregels volledig worden gerespecteerd. In de praktijk betekent dit dat er per voorstelling plek is voor 40 x 2 personen die met volle teugen kunnen genieten van een dolle Afternoon Tea for Two. Reserveer nu: https://bit.ly/DollysLGBTEAParty



 

Kleurrijk mozaïek

22 mei 2020, 11:05

Vanaf het moment dat ik hoorde dat Saïd Zankoua was overleden laat zijn dood mij niet meer los. Al dagen probeer ik onder woorden te brengen waarom zijn dood mij zo raakt. Ik zou hem willen gedenken met een persoonlijk gedicht. Zoals ik er in de loop der jaren vele heb geschreven. Bijvoorbeeld ter ere van iemands verjaardag. In dit geval zou ik zijn leven willen vieren. Waarschijnlijk omdat ik zijn dood nog steeds niet kan en vooral ook niet wil geloven heb ik het schrijven al dagen voor me uitgeschoven. Ondertussen blader ik op Facebook door het fotoalbum van zijn leven. Dat in eerste instantie volledig was gewist omdat kort na zijn dood Saïds Facebook profiel door zijn familie is verwijderd. Een leger van vrienden probeert nu als ware detectives alle momentopnames en stukjes van zijn leven weer te verzamelen en op hun plaats te laten vallen in het kleurrijke mozaïek dat hij was. Ik vond gelukkig op mijn computer ook nog wat foto’s die zijn gemaakt toen ik als ambassadeur van Gay Care een optreden verzorgde voor cliënten en personeel van Gay Care. Het was de allereerste keer dat ik hem ontmoette. Bij een dolle loterij die ik toen presenteerde viel Saïd zelfs in de prijzen! Wil je weten wie Saïd was en wat voor levensreis hij heeft gemaakt? Lees dan ook dit artikel dat Ruard Ganzevoort schreef ‘Ter nagedachtenis aan een kwetsbaar en veerkrachtig, verdraagzaam en veelkleurig mens’:

Saïd. 1990-2020

Ik wens een ieder die Saïd heeft gekend heel veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies. Laat liefde regeren! xxx Dolly Bellefleur (foto’s: Pieter Dammen)

Dry your tears and forget all your sorrow

15 mei 2020, 23:05

Mijn grote liefde voor het Eurovisie Songfestival begon met Ding-a-dong. De song waarmee Teach In won. In de cartoon die je hier ziet, gemaakt door ‘Stripmaker des Vaderlands’ Margreet de Heer, wordt in een notendop uitgelegd waarom ik zo dol ben op dit nummer.


Toen Nederland op zaterdag 10 mei 2014 eindelijk weer eens geschiedenis schreef op het Eurovisie Songfestival raakte ik zo begeesterd door het optreden van The Common Linnets dat ik ‘Calm After The Storm’ hertaalde in het Nederlands. Een traditie was geboren! 

In 2020: Hou vol (hertaling van Grow)

In 2019: Op de echo van mijn hart (hertaling van Arcade)

In 2018: Femme Fatale (hertaling van Outlaw In ‘Em)

In 2017: Stap uit je schaduw (hertaling van Lights and Shadows)

In 2016: Ontspan (hertaling van Slow Down)

In 2015: Loop naar de maan (hertaling van Walk Along)

In 2014: In de stilte na de storm (hertaling van Calm After The Storm)

Hou vol

21 april 2020, 11:04

Kan ik je verleiden tot een kleine gift op rekening: NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v Stichting Bellefleur? Als dank trakteer ik je dan om te beginnen vanavond op een kersverse clip en er volgen nog meer surprises de komende tijd!!!- Voor het zevende jaar op rij hertaalde ik Neerlands Hoop voor het Eurovisie Songfestival. De drang om de Engelstalige inzendingen van ons kikkerlandje te hertalen wordt gevoed door mijn grote liefde voor onze moerstaal. Ik vind het een verarming dat veel landen op het songfestival kiezen voor het Engels in plaats van hun eigen taal. Hoewel het Eurovisie Songfestival is afgelast als gevolg van coronamaatregelen bleef het ‘kriebelen’. Toen ik zag dat er overal in Nederland bemoedigende teksten als Hou Vol en Wees lief voor elkaar op straat worden gekrijt inspireerde mij dat tot het maken van een hoopgevende hertaling van de gospelballade Grow. Bedoeld om iedereen in deze verwarrende en onzekere tijden een hart onder de riem te steken. Om met Jeangu Macrooy te spreken: Through every high and every low we will grow! (tekening: Margreet de Heer)

 

 

 

Open Up? Sober Up!

8 februari 2020, 10:02


 

Een gebroken glas ligt op de vloer
De wereld draait ik laat een boer
Ik bel mijn vrienden ik krijg geen gehoor
Maar ik wil, ik zal, ik ga zo graag nog door

O-o-o-ber o-o-o-ber

Ik ben benieuwd wat Duncan Laurence vindt van de carnavalsversie die
De Twee Fluitjes hebben gemaakt van Arcade:

Douze Points wat heet Twaalf Pinten?

Nadat ik het nummer had beluisterd kreeg ik Bloody Mary een nachtmerrie en hoorde Maribelle in een grote cocktaildress zingen:

Ik hou van wijn
Alleen van wijn
‘k Hou niet van witte port
Dat smaakt toch naar azijn
Ga ik op stap
Drink ik geen sap
Ik krijg van water echt een kater
‘k Wil ook geen melk verwarmen
Dat is slecht voor mijn darmen

O-o-o-ber o-o-o-ber

En na een volgende flinke borrel
Nam Marga Bult Koelewijn op de korrel:

Rechtop in de kroeg
Zal ik blijven staan
Drie liter bier is niet genoeg
Ik ga echt los ertegenaan

Rechtop in de kroeg
Sluit de biertap aan
Van ’s avonds laat tot ’s morgens vroeg
Sta ik nog rechtop in de kroeg

O-o-o-ber o-o-o-ber

Hij schenkt de glazen nog eens vol
Hij is zo dol op alcohol
Hij heeft altijd de grootste lol
De kastelein

O-o-o-ber o-o-o-ber

Consumptiebon-
nen heb ik gekregen
Consumptiebon-
nen heb ik genoeg
Consumptiebon-
nen zal ik overleven?
Ik moet haast overgeven
Val ik van mijn barkruk in de kroeg?

O-o-o-ber o-o-o-ber

Ding-a-dong at Happy Hour
I am no wallflower

In jou schuilt een femme fatale
Een oproerkraaier, een donderstraal
Een vrijheidsstrijder, een man van staal
Geef vol gas, laat je gaan
Niets kan je stoppen of verslaan
Weg met kamille en valeriaan
Scotch on the rocks van nu af aan:

Een beetje, een beetje tipsy ben je wel o jeetje
Je bleef weer veel te lang in het cafeetje
Dat speet je maar soms weet je
Soms wordt iedereen een beetje
In ’t cafeetje
Wat blauw

Lig je na het horen van deze Alle Dertien Drank laveloos op de bank? Sober Up!

Ode aan Jeangu

13 januari 2020, 18:01

In januari al vooruitblikken op het Eurovisie Songfestival? Je gaat toch ook niet in de zomer al wekenlang ouwenelen over een mogelijke Elfstedentocht? Hoezo songfestivalkoorts? Het laat me koud. En dan wordt out of the blue de Nederlandse deelnemer Jeangu bekend gemaakt en worden er euforische stofjes in mijn lichaam aangemaakt waardoor ik me niet meer kan bedwingen en spontaan begin te zingen:

Jeangu Jeangu take me to Xanadu
Jeangu Jeangu voor mijn part naar Korfu
Jeangu Jeangu I’m so in love with you

Oh when you sing it always sounds so nice
I bet we win yes Holland will win twice
Jeangu Jeangu de toekomst lacht ons toe

Oh Jeangu doo be doo
Douze points for you, Jeangu doo be doo
Douze points for you, Jeangu doo be doo
I’m in love with you

Jeangu Jeangu ta voix est un bijou
Jeangu Jeangu Ich bin wie du Jeangu
Jeangu Jeangu I am so high on you

Je raakt mijn ziel, je bent een troubadour
Hebt sex appeal en swingt op de dansvloer
Jeangu Jeangu I’ve got a crush on you

Oh Jeangu doo be doo
Douze points for you, Jeangu doo be doo
Douze points for you, Jeangu doo be doo
I’m so high on you

DOLLY IK HOU JE TASSIE HEEL GRAAG VAST!

9 oktober 2019, 10:10

LOTERIJ: Zou jij graag in het bezit komen van deze unieke Dolly Tas in regenboogkleuren? Ik zou de tas natuurlijk kunnen verkopen aan de hoogste bieder. Maar dacht is het niet veel feestelijker om er een loterij van te maken?!! Dan kan iedereen een klein gokje wagen en kans maken op zo’n unieke Dolly Bag! En dan zou ik ook nog wat extra geld kunnen vergaren om mijn dolle dromen voor mijn jubeljaar ’30 jaar Dolly Bellefleur’ te realiseren. Bij elke 10 euro die je doneert maak ik een dansje en het betekent voor jou een kansje om deze tas te winnen! Elke 10 euro is namelijk een lot waarmee je kans maakt op deze EXCLUSIEVE DOLLY BAG. DE LIJNEN ZIJN NU GEOPEND: NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v Stichting Bellefleur
TREKKING: 23 oktober! Meer informatie over de tas: Ter gelegenheid van 30jaar Dolly Bellefleur heb ik met Sacha Wendt een eigen tassenlijn opgezet. In een exclusieve oplage van 30 stuks. Elke tas is een uniek exemplaar en is gevoerd met stof die ook is gebruikt in een creatie die voor mij is ontworpen door mijn vaste couturier Tycho Boeker. Voor de tas op deze foto’s is als voering de matroesjka stof gebruikt waarvan de robe is gemaakt die ik in 2013 droeg bij de demonstraties tegen de anti-homo wetgeving in Rusland en waarin ik toen mijn Poetin Protestsong heb gezongen.

KIJK EENS WAT VOOR MOOIE IMPACT DE CANAL PARADE KAN HEBBEN

28 augustus 2019, 07:08

Met toestemming van de schrijver mag ik dit berichtje delen. Om te laten zien wat voor mooie impact de Canal Parade kan hebben: ‘Beste Dolly, de Canal Parade ligt alweer enige tijd achter ons (en ik was zelf dit jaar – helaas!! – op vakantie in Frankrijk (wel bij twee lesbische vriendinnen die daar al jarenlang wonen…). Ik wil je enorm (!!) bedanken voor jouw bijdrage aan de Canal Parade dit jaar. Op NPO heb ik natuurlijk naar de tv-reportage van de Canal Parade 2019 gekeken. Geweldig hoe jij daar naast onze minister van Onderwijs op die boot vol enthousiaste leerlingen & leraren staat. Ik ben zelf al vele jaren werkzaam in het Amsterdamse basisonderwijs. Het betekent veel voor me om jou (samen met de minister) die boodschap van vrijheid, tolerantie en saamhorigheid te zien uitdragen. Komende week gaan wij er – na een heerlijke & lange zomervakantie – weer tegenaan voor de klas. ik voel me gesterkt door jouw bijdrage aan de Canal Parade. Zeer bedankt voor je steun! Een hartelijke groet!’ Foto’s: Freek van den Bergh

Wat een verademing

9 augustus 2019, 09:08

Precies een jaar geleden schreef ik een brief waarin ik met gemengde gevoelens terugkeek op de Canal Parade 2018. Wat was de editie van 2019 dan een verademing!- Er waren in 2018 twee zaken waaraan ik me mateloos ergerde. En naar bleek in die week waren er ook vele anderen die zich hieraan hadden geërgerd:
1) Ik werd door vele malloten met Super XXL watergeweren beschoten. Je zag ze nota bene hun mitrailleurs vullen met grachtenwater en dan op je richten. Soms recht in het gezicht. Zo respectloos. Het gaf me een heel onveilig en unheimisch gevoel
2) Sommige gedeeltes op de Prinsengracht waren echt de hel op aarde. De sfeer was hier zelfs grimmig en agressief. Daar lagen drie rijen dik boten met daarop zeer asociaal volk. Die hadden een eigen DJ en hun muziek stond zo keihard dat je het gevoel had dat je tegen een muur van geluid moest opboksen. Ze waren louter bezig met hun eigen feestje. Wij waren als het ware de tv die op de achtergrond aan stond. Ik kon af en toe mijn eigen begeleidingsmuziek, waarbij ik live zong, niet meer horen. Zo werden wij overstemd door hun kabaal. Wij moesten ons houden aan allerlei extra strenge regels wat betreft geluid. Terwijl dit soort aso’s die regels gewoon aan hun laars lapten. Ik hoorde iemand zeggen dat versterkt geluid langs de route helemaal niet is toegestaan? Als dat zo is waarom werd er dan zaterdag niets aan gedaan? Als ik volgend jaar meevaar is het in een duikboot!
Nadat de brief massaal was gedeeld op sociale media en o.a. werd gepubliceerd in het Parool (lees hier de volledige brief: https://www.parool.nl/columns-opinie/sommige-delen-van-de-prinsengracht-waren-de-hel-op-aarde~b8389d21/?referer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F)  werd ik enkele dagen later al uitgenodigd voor een gesprek bij geschrokken medewerkers van de Gemeente Amsterdam. Wat ben ik blij dat ik mijn grote ergernissen vorig jaar van mij af heb geschreven en dat de gemeente Amsterdam mijn bezwaren serieus heeft genomen en direct ook heeft omgezet in nieuwe regelgeving om mijn als tweede genoemde ergernis aan te pakken. Wat ben ik ook blij dat ik dit jaar uiteindelijk toch niet heb meegevaren met een duikboot. Wat was het een feest om op de Onderwijsboot met een bonte mix mensen te pleiten voor ‘Veiligheid in de klas’. Door een strenger beleid, waardoor minder wildgroei qua boten aan de kant en geen geluidsoverlast, lag de focus weer op de deelnemers aan de Botenparade. Hierdoor kon het publiek voor het eerst sinds jaren weer met dolle teugen genieten van de Canal Parade. Ik weet niet hoe het jullie is vergaan? Maar ik ben dit jaar niet één keer natgespoten! En dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Wat heet ik vreesde zelfs dat ik door mijn brief, die vorig jaar ook de nodige haatmail opleverde, juist extra een doelwit zou worden. Ik had op mijn ‘oude dag’ de hoop eerlijk gezegd ook een beetje opgegeven dat je af en toe nog iemand kunt ‘beschaven’. Nou de wonderen zijn gelukkig de wereld nog niet uit. Zo mailde één van de bezoekers mij deze week: ‘Dag Dolly dank je wel voor je spetterende verschijning afgelopen zaterdag! Fantastisch weer! Ik ben één van de bierdrinkende personen op een bootje langs de kant. Tot vorig jaar zelfs met waterpistolen…. sorry! We gingen er vanuit dat het in de hitte voor de boten prettig zou zijn. Ik heb er van geleerd’. Ook Lucien Spee (Stichting Amsterdam Gay Pride) bedankte mij afgelopen zondag persoonlijk dat ik vorig jaar in de pen ben geklommen. ‘Hierdoor is de Canal Parade weer terug in de vorm zoals het ooit is begonnen’. Dit geeft de burger moed toch? Laat je bezwaren niet varen maar schrijf ze van je af! NOTA BENE: om Peter van de Poot (Kreatief met Kurk) te citeren: ‘van je af nooit naar je toe!’

MY PRIVATE PRIDE WALK

6 augustus 2019, 11:08

Zo’n Pride gaat je niet in je koude kleren, laat staan couture!, zitten. Net zoals topsporters dat doen na een topprestatie besloot ik daarom afgelopen zondag af te trainen. Dat betekende in mijn geval dat ik na de prijsuitreiking op de Dam, na een week op hakken te hebben gestaan, zowel op land als op het water 😃, op diezelfde pumps naar huis te lopen. Ik begon mijn tocht natuurlijk in de Bijenkorf waar ik als volleerd verkoopster passanten make-up advies gaf. Families uit o.a. Frankrijk, China en een aantal Arabische landen gingen met mij op de foto. Oeps had ik zelf ook maar foto’s genomen maar ik ging te veel op in mijn nieuwe job. Vervolgens flaneerde ik in de Warmoesstraat waar ik aan aandacht ook geen gebrek had. Ik ging regelmatig op de foto. Ik zal de komende tijd nog wel eens in een of ander land over de tong gaan. ‘And then this Sunday afternoon we met this giant woman walking down the street’. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, wat het natuurlijk ook is, liep ik hooggehakt te genieten van het mooie weer en een bonte mix van mensen. Vervolgens wandelde ik via de Zeedijk naar de Binnen Bantammerstraat. Toen ik een restaurant passeerde klopte iemand op het raam en gebaarde of ik niet even naar binnen wilde komen. Hetgeen ik deed. ‘Goedenavond ik kom voor de vacature’ zei ik lachend tegen iemand achter de bar. Om na een korte pauze eraan toe te voegen: ‘Voor de vacature van afwashulp’. Heb welgeteld één bord in de afwasmachine gedaan en ben vervolgens na een laatste tussenstop bij Restaurant Hemelse Modder, op de Oude Waal, naar Wittenburg gelopen. En al die tijd voelde ik mij als een (paradijs)vogel zo vrij. En zo zou het toch altijd en voor iedereen in Amsterdam en waar ook ter wereld moeten zijn? Laat liefde regeren! xxx Dolly Bellefleur

Het haantje van vandaag

30 juli 2019, 07:07

Ik keek gisteravond naar  ‘Ellie aan de verkeerde kant’. Hierin gaat Ellie Lust op zoek naar antwoorden op de vraag waarom mensen lesbiennes, homo’s, transgenders etc in elkaar slaan. Een belangrijke reden voor de daders om geweld te gebruiken is om hun eigen mannelijkheid neer te zetten en te bewijzen. Was dat ook de reden waarom iemand mij ooit een gebroken neus sloeg toen ik tijdens een optreden tegen hem zei: ‘Goh wat zie jij er mannelijk uit. Je moet alleen je haar opsteken?’. Het is inmiddels ruim 20 jaar geleden maar toch denk ik er nog regelmatig aan. Bijvoorbeeld als ik voor de spiegel zit om mijn make-up te doen dan dwalen mijn gedachten af naar die bewuste avond. De dader was bij de kroegeigenaar bekend. Hij beloofde mij destijds om op te treden als getuige. Hetgeen uiteindelijk niet gebeurde toen ik aangifte had gedaan. De dader bleek een goede klant en de kroegeigenaar wilde hem daarom liever graag te vriend houden. Door ‘Ellie aan de verkeerde kant’ realiseerde ik me wat voor impact deze gebeurtenis op mij heeft gehad en bij vlagen nog steeds heeft. En voordat die zeiksnor Johan D. gaat jeremiëren dat ik huilerig in de slachtofferrol duik. Binnenkort ga ik met dit lied de hitlijsten bestormen:

Ik zie hem daar nog staan
Café De Pimpelaar
Gespierde baviaan
Met lang zwart golvend haar

Aan ego geen gebrek
Dus zei ik: ‘mooie pop
Ik vind je echt te gek
Maar steek je haar eens op!’

Hij gaf een hengst, een dreun
Het bloed spoot uit mijn neus
Ik riep: ‘Gebruik een föhn!’
En zong toen furieus:

‘Het haantje van vandaag
Is de plumeau van morgen
Dus ‘k laat zo’n botte blaag
Mij geen verdriet bezorgen 
Het haantje van vandaag
Zo’n opgefokte stier
Wordt morgen wees gerust
Geslacht door de poelier’.

There must be another way

8 mei 2019, 19:05

Over songfestivalkoorts gesproken. Slaat dit jaar de vlam in de pan? ‘Eurovisie Songfestival onder vuur’ kopte een krant deze week. In de letterlijke zin van het woord dan. De afgelopen weken is het onrustiger dan ooit in Israël en de Gazastrook.
Met raketaanvallen over en weer. Hallelujah te sky is the limit dit jaar, vergeef me mijn cynisme, flitste er door mijn hoofd. En dan te bedenken dat dit liedjesfestijn in 1956 voor het eerst georganiseerd werd om na twee wereldoorlogen een verscheurd Europa bijeen te brengen.
Was ik de regisseur van dit Songfestival in Tel Aviv dan zou ik de avond laten openen door de Palestijnse zangeres Mira Awad en haar Joodse collega Noa. Ze vertegenwoordigden in 2009, dat is dus tien jaar geleden, gezamenlijk Israel met een lied getiteld ‘There must be another way’. Waarin ze zowel in het Engels, Hebreeuws als het Arabisch vroegen om vrede.
‘Dare to dream’ is het thema dit jaar. Stel je toch eens voor dat deze twee powervrouwen het tij eindelijk zouden kunnen keren? De meeste dromen zijn bedrog? Alhoewel, heel misschien toch?

Soms kan een liefdesballade leiden tot grootse daden.
In 1974, het jaar dat ABBA het songfestival won met Waterloo, vertegenwoordigde Paulo de Carvalho Portugal met een liefdesliedje. Het eindigde in de onderste regionen. Maar een paar weken later zou het totaal niet politieke nummer het startsein betekenen voor een ware revolutie. Door dit nummer op een bepaalde radiozender op een bepaald moment te spelen, wisten de soldaten dat ze moesten beginnen met hun coup. En zo vond de dictatuur die maar liefst 48 jaar had geduurd zijn Waterloo en zette Portugal stappen richting een democratie.

Dare to dream. Stel je toch eens voor dat door ‘There must be another way’ door de luidsprekers te laten schallen iedereen elkaar in de armen zou vallen?

We bouwen huizen om orkanen te weerstaan
En maken schepen om in elke storm te varen
Er wordt gesleuteld aan een lamp die nooit kapot zal gaan
Het wil alleen nog niet zo lukken om de vrede te bewaren

UN HOMME OH

1 oktober 2018, 17:10

Nul n’a le droit en vérité
De me blâmer de me juger et je précise
Que c’est bien la nature qui
Est seule responsable si
Je suis un “homme oh” comme ils disent

Hoeveel jonge jongens maar ook oudere mannen zullen in hun jeugd en ook op latere leeftijd een traantje hebben weggepinkt bij het horen van dit prachtige lied:

Dat Charles Aznavour zelf schreef en in 1972 uitbracht. Hij was daarmee zijn tijd ver vooruit. Wat een moed dat hij in de jaren zeventig al een lans brak voor de herenliefde. In een tijd dat homosexualiteit nog een groot taboe was. Gedurfd ook als je bedenkt dat hijzelf niet homosexueel was. Was hij niet bang dat het wellicht toch veel vragen zou oproepen bij luisteraars? Dat ze hem ook het etiketje zouden opplakken van ‘un homme oh’. Ik heb er geen onderzoek naar gedaan en ik ben best wel benieuwd of hij in de tijd dat hij dit nummer uitbracht veel vragen kreeg over zijn liefdesleven. Of hij misschien ook ‘un homme oh’ was. Spreek het snel uit en je hoort… Ik denk dat als ik in Frankrijk had gewoond deze ballade in mijn jeugd net zo’n impact op mij zou hebben gehad als ‘Sorry dat ik besta’. Het liedje uit de musical Foxtrot. Toen ik Willem Nijholt het voor het eerst hoorde zingen voelde dat als zo’n bevrijding. Blijkbaar waren er nog meer mensen zo oh als ik. Ik was al uit de kast toen ik ‘un homme oh’ hoorde. Het maakte een diepe indruk op me. Wie weet durf ik het op een dag op mijn repertoire te nemen. De wijze waarop Aznavour het vertolkt, let ook op de prachtige kleine bewegingen van zijn handen, is zo verfijnd en fenomenaal. Je moet wel van heel goede huize komen wil je dat mogen vertolken.

THIS WAS MY PRIDE

7 augustus 2018, 15:08

Wat heb ik om te beginnen weer met dolle teugen genoten dat ik als Dolly Bellefleur & Friends heb meegevaren tussen al die kleurrijke boten. Maar ondanks de warme liefde en positieve energie die ik voelde aan boord en tussen het publiek heb ik al dagen een katerig gevoel. Ik kijk met gemengde gevoelens terug op deze Canal Parade.
Er zijn twee zaken waaraan ik me , zonder dit natuurlijk on stage te laten blijken, The Show must go on, mateloos heb geërgerd. Het vreet al dagen aan me en daarom schrijf ik het nu van me af:

1) Ik ben door vele malloten met Super XXL watergeweren beschoten. Je zag ze nota bene hun mitrailleurs vullen met grachtenwater en dan op je richten. Soms recht in het gezicht. Zo respectloos. Het gaf me een heel onveilig en unheimisch gevoel. Het absolute dieptepunt waren vijf dames van middelbare leeftijd die beeldig stonden te wezen op hun privé feestje en die zodra ik in beeld kwam hun watergeweren op mij leegden. Waarom? Is het de kift omdat ze, ondanks dat ze al vijf keer zijn gelift, niet kunnen tippen aan mijn schoonheid? Sorry ik begrijp de lol er niet van.

2) Sommige gedeeltes op de Prinsengracht waren echt de hel op aarde. Daar lagen drie rijen dik boten met daarop zeer asociaal volk. Die hadden een eigen DJ en hun muziek stond zo keihard dat je het gevoel had dat je tegen een muur van geluid moest opboksen. Ze waren louter bezig met hun eigen feestje. Wij waren als het ware de tv die op de achtergrond aan stond. Ik kon af en toe mijn eigen muziek niet meer horen. Zo werden wij overstemd door hun kabaal. Wij moesten ons dit jaar houden aan allerlei extra strenge regels wat betreft geluid. Terwijl dit soort aso’s die regels gewoon aan hun laars lapten. Ik hoorde gisteren iemand zeggen dat versterkt geluid langs de route helemaal niet is toegestaan? Als dat zo is waarom werd er dan zaterdag niets aan gedaan?

Hooghakkend,

Dolly Bellefleur

De grootste prijs

5 augustus 2018, 11:08

Voor het tweede jaar op rij is de boot van Dolly Bellefleur & Friends in de prijzen gevallen! Na goud in 2017 (beste verbeelding thema) is het nu brons voor de vormgeving. Toch was voor mij de grootste ‘prijs’ deze Canal Parade een meisje van 17 langs de route. Ik heb haar vorig jaar ontmoet tijdens een scholierendebat. Ze stal destijds mijn hart omdat ze al op zo’n jonge leeftijd strijdt voor diversiteit. Om haar moed te belonen en haar een hart onder de riem te steken heb ik enkele weken geleden als een verrassing voor haar opgetreden tijdens de diploma uitreiking. In een piepklein bootje zat ze nu langs de route met haar ouders. Een grote witte ballon, in de vorm van een schaapje met daarop de naam van Dolly, in haar hand. Met een hengel wierp ze mij een kadootje toe. Dit soort meisjes geven mij vertrouwen in de toekomst. We are family I’ve got all my sisters with me!

Win een huisconcert van Dolly!

26 juni 2018, 16:06

Als winnaar van de Canal Parade 2017 mogen Dolly Bellefleur & Friends dit jaar natuurlijk niet ontbreken. Het thema van deze Pride en van de Canal Parade is Heroes. Als Dolly Bellefleur & Love Heroes vragen wij aandacht voor het toenemende geweld tegen LHBT+. Gewapend met roze driehoeken en een eigen Pride anthem zal ik met honderd Dolly look-a-likes op de bres springen voor de liefde. Met veel kunst- en vliegwerk proberen we de financiering rond te krijgen. Vandaar dat ik een crowdfundingsactie ben gestart. Voor elke 10 euro die je doneert op rekening
NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v Stichting Bellefleur schrijven we jouw naam op een lootje waarmee je kans maakt op een EXCLUSIEF optreden van Dolly bij jou thuis! Kan ik je verleiden om mee te doen?

Roze driehoek als hommage aan roze helden

9 juni 2018, 11:06

Tot de jaren negentig, toen de regenboog in zwang kwam, was de roze driehoek het symbool voor de homogemeenschap. Het symbool werd in de Tweede Wereldoorlog voor het eerst gebruikt door de nazi’s. Homosexuelen, die in concentratiekampen gevangen zaten, moesten ter herkenning een roze driehoek op hun kleding dragen. De roze driehoek stond eigenlijk voor een bredere categorie van wat de nazi’s zagen als zedendelinquenten. Vanaf de jaren zeventig werd de roze driehoek een geuzenteken voor de homobeweging in de strijd voor acceptatie en gelijke rechten. Door in de vormgeving van onze boot tijdens de Canal Parade de roze driehoek een prominente rol te geven willen wij, geïnspireerd door het Pride-thema Heroes, een hommage brengen aan de roze helden & pioniers die de weg voor latere generaties hebben geplaveid.

Those were the gays my friend
Ze streden ooit fervent
Tegen taboes en truttige clichés
Met hun gedrevenheid hebben zij ons bevrijd!

The Hero in Me

8 juni 2018, 11:06

Ik zal dit jaar weer met een bonte mix van maar liefst 100 Dolly look-a-likes varen over de Amsterdamse grachten. Van kinderen die opgroeiden met de Pride, een trotse moeder in de negentig tot gay and straight koppels die door mij als Dolly in de echt verbonden zijn. Net als vorig jaar zal fotograaf Marike de Meij in de aanloop naar de Canal Parade een aantal van deze kleurrijke deelnemers portretteren. Het thema van de Canal Parade 2018 is HEROES. Het inspireerde Marike om haar supermodels uit te dagen op zoek te gaan naar de held in zichzelf. Ze geven zich bloot in The Hero in Me, een serie krachtige portretten en verhalen. Vandaag stel ik jullie graag voor aan Carl:

‘de held in mij is geen vliegende spierbundel met een capeje. Niet een man van bravoure zonder angsten. Hoewel ik een enorme euforie kan beleven als ik, om eens wat te noemen, op mijn moutainbike onstuimig over een bospad naar beneden raas. Nee, de ware held is een klein jongetje in mij, dat wars van logica of ervaringen uit het verleden, onbevangen op zijn gevoel durft te vertrouwen’.

CROWDFUNDING: Met veel kunst- en vliegwerk proberen wij de financiering rond te krijgen. Dat is nog een pittige klus. Natuurlijk steek ik er zelf ook, net als mijn meevarende ‘sisters’, veel geld in maar dan nog komen we nog steeds een flink bedrag tekort. Onder het mom wie niet waagt… bedacht ik om eens te kijken of jullie ons wellicht een steuntje in de rug willen geven?

Dames en dames, heren en heren
Dames en heren hoe je de liefde ook mag consumeren?
Kan ik jullie verleiden om 10 euro (of meer) te doneren?

Voor elke 10 euro die je doneert op rekening NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v Stichting Bellefleur schrijven we jouw naam op een lootje waarmee je kans maakt op een EXCLUSIEF CONCERT van Dolly bij jou thuis!

Een Tien met een knuffel & een kus van Dolly

29 mei 2018, 10:05


Wil je een huisconcert van Dolly Bellefleur winnen? Voor elke 10 euro die je doneert op rekening NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v Stichting Bellefleur schrijven we jouw naam op een lootje waarmee je kans maakt op een EXCLUSIEF optreden van Dolly bij jou thuis! Met jouw gulle gift draag jij ook je (edel)steentje bij aan de boot van Dolly Bellefleur & Friends. Als winnaar van de vorige editie varen we natuurlijk dit jaar mee met de Canal Parade. Deze gaat over 9 weken van start! Met veel kunst- en vliegwerk proberen we de financiering rond te krijgen. Vandaar deze actie.
Het thema van onze boot: WE’VE GOT THE POWER. Toelichting: de laatste tijd lijken we steeds vaker te worden geconfronteerd met geweld tegen LHBT’s. Zo werden bijvoorbeeld een aantal homosexuele en lesbische liefdeskoppels in elkaar geslagen omdat ze hand in hand liepen. Met onze boot willen we als Dolly Bellefleur & Friends tijdens de Canal Parade alle LHBT’s een hart onder de riem steken. We laten ons niet terugjagen in de kast. We gaan niet bij de pakken neerzitten. We’ve got the power! Together we are strong! Let love rule! Laat liefde regeren! Een fragment uit het lied dat ik speciaal schreef voor de Canal Parade 2018 en dat we de hele route LIVE over de grachten zullen laten schallen:

When you’re walking down the street
As a boy with your boyfriend
Show him that you love him so
Walk together hand in hand
Love is great, don’t be afraid
Be yourself, don’t hesitate
You are stronger than you think
We can colour this world pink…
Cause we’ve got the power
We’ve got the power
Like a wildflower o-oh we will grow!

Veel liefs xxx Dolly Bellefleur & Friends
(foto: Andrea Schipper)

Another day at the office

26 april 2018, 14:04

We zijn weer thuis. Ik mocht vandaag vanaf 8.15 uur het personeel van een organisatie bij de ingang van het bedrijfspand welkom heten. Absoluut hoogtepunt was die behoorlijk gespierde man die juist vandaag een afspraak had voor een sollicitatiegesprek. In de entree heette ik hem, net als alle anderen, van harte welkom en vroeg: ‘Op welke afdeling werk je?’. Waarop hij ietwat schuchter antwoordde: ‘Ik kom voor een sollicitatiegesprek bij de technische dienst’. Waarop ik zonder blikken of blozen zei: ‘Loop maar mee. Fijn dat je er bent. Mijn naam is Dolly Bellefleur ik ben het hoofd van de technische dienst’. We gingen ergens in de lobby zitten en ik deed net alsof hij een sollicitatiegesprek met mij had. Oh hadden we het maar gefilmd. Het leek wel een aflevering van Bananasplit. Toen hij steeds zenuwachtiger begon te bewegen, terwijl ik kakelde over moertjes en losse schroeven, heb ik hem proberen uit te leggen wat ik daar eigenlijk deed 🙂 Daarna werd hij uit zijn ‘lijden’ verlost en opgehaald voor zijn echte solicitatiegesprek. Ik heb zojuist nog even geïnformeerd en dat gesprek is gelukkig heel goed verlopen! xxx Dolly Bellemonteur